ชีวิตนักเรียนอีกครั้ง!!

posted on 07 Feb 2009 05:21 by sabaijingjing

ห่างหายไปนานมากๆ ตอนนี้ก็ลงหลักปักฐานพำนักอยู่ที่เมือง Canterbury อังกฤษมาจนเกือบจะครบเดือนแล้ว ไม่ได้มาอัพเดทไดอารี่ที่จะกลายเป็นไดอาร้างแล้ว

 

มาเล่าเรื่องโดยสรุปของการเดินทางมาเป็นนักเรียนโข่งอีกครั้ง (อ่านกันให้เหนื่อยไปเลยนะ) เป็นการเดินทางออกต่างประเทศคนเดียวครั้งแรก เป็นคนไกลบ้านไปแล้วจ้า 

 

ออกจาก BKK เป็นเวลาเกือบตีหนึ่งของวันที่ 15 มค. 52 ละ เจ็บใจนิดนึงน้ำหนักกระเป๋าคนทั่วไปได้ถึง 32 kg แต่ตอนไปรับตั๋วบอกว่า 20 kg (เอะ..ยังไง) แต่ว่าพิเศษได้ +10 kg เพราะฉะนั้นไปเช็คอินได้ 42 kg เลย  เสียดายเอาของออกไปเยอะมาก นั่งเครื่องแบบมาราธอน 13 ชม. ถึงฮีทโธรว์ก็เช้าตรู่ประมาณ 6.30 น.

 

 ประสาทเสียเล็กน้อยเพราะเค้าห้ามเอา เนื้อสัตว์ หรือผลิตภัณฑ์จากเนื้อสัตว์ นม ผักผลไม้เข้า แต่ในกระเป๋าเรามี 5555555 เค้าบอกว่าให้ไปสำแดงถ้าคิดว่าเป็นของต้องห้าม แต่....เราก้อลับๆ ล่อๆ ผ่านช่องตรวจคนเข้าเมืองมาแล้ว ไปเอากระเป๋าและรีบออกไป เพราะว่านัดพี่แทกซี่ไว้ที่เค้าเตอร์ปชส. เดี๋ยวไปช้าต้องเสียค่าจอดรถเพิ่มจากค่ารถไปอีก ออกไปก็มองหาคนถือป้ายชื่อเรา......เจอในที่สุด

 

เค้าก็คุยไรมาเรื่อยฟังรู้เรื่องมั่ง         ไม่รู้เรื่องมาก......

 

เค้าบอกว่าออกมาเร็วดีมากเลย วันก่อนอีกคนออกมาช้ามากๆ

ระหว่างทางออกจากลอนดอนกว่าจะถึงก็ประมาณ 2.30 ชม. ไม่มีแสดงแดดเลย!!!

 

ถึงบ้านอาจารย์ปู่ อาจารย์ย่าประมาณ 9.30 น. เค้าก็ต้อนรับดีมากๆ วันนี้ก็เลยจะทดลองไปโรงเรียนดูพอดีเค้ามีแนะนำอะไรๆ ให้นร. ด้วย อาจารย์ปู่เลยพาไป เราก็ฟิตจัดเดินครับพี่น้อง.....เดิน เดิน เดิน เดิน เดิ๊นนนนนนนนนนนนนนจริงๆ (ฮ่วยรู้งี้บอกไม่ชอบเดินขอไปรถบัสดีกว่า) ไปพบ Superviser แปบนึง บ่ายก็ไปฟังแนะนำนร. รู้สึกง่วงตกอยู่ในพวังหลับตลอดเวลา เป็นแบบนี้อยู่สองวันค่อยยังชั่วนี่เองเจ็ทแลกกก

 

มีคนนิยามให้ว่าทางเดินไปโรงเรียนเป็นการผจญภัยของฮอบบิท คือ ไปโรงเรียนทีเนี่ย จะเดิน เดิน เดิน เดิน

ตัดป่า ผ่านทุ่ง เลาะถนน ลงน้ำ ข้ามต้นไม้

แบบเดียวกับโฟรโด แบกกินส์ และ แซม ไวท์ แกมจี ที่เดินทางออกจาก ไชร์ ยังไงยังงั้นเลยทีเดียว (หลอดสามภาคน่ะ)

 

ลองขอเส้นทางไปโรงเรียนจากกู้เกิลแมพดูได้ความว่าเส้นทางไปรวมๆ แล้ว 2 ไมล์

ซึ่งทางที่เราเดินเน้......ใกล้กว่านั้น  คุณเชื่อหรือไม่!!!!

เดินออกจากบ้านไปตาม footpath ออกถนนบ้าง ผ่านโบสถ์ สุสาน ทุ่งที่มีต้นสนใหญ่เบ้ง ไปเรื่อยๆ

หลังจากเริ่มชินกับสภาพอากาศสลึมสลือแบบนี้แล้ว ในที่สุดก็มีอาทิตย์ที่มีแต่แดดดดดดดด ก็คือวันที่ไปประจำห้องเรียนอะ นั่งตรงหน้าต่างไม่มีม่านโด้ย..แดดสาดดดดดใส่หน้าตลอดเลย ตอนนี้ช้านเริ่มรักวันที่มีเมฆเยอะแล้ว...

แต่ไงก็ตามการมีแสงแดดทำให้เราสามารเอากล้องไปชักภาพ ตามทางเดินไปโรงเรียนมาได้ แม้ว่าปกติ I prefer going to school by bus. แต่ถึงไปรถบัสมันก็ต้องมีบางจังหวะที่ต้องเดินเหมือนกันแต่ไม่ไกลมาก

 

ที่พักนอกจากเดินไปโรงเรียนใช้เวลาประมาณ 40 นาทีแล้ว ยังสามารถเดินเข้าใจกลางเมือง (city centre) ได้ประมาณ 20 นาที กะว่าจบไปจะเป็นผู้มีอิทธิพลแถวที่ทำงานละ

เล่ามานานวันก่อนที่หิมะตกหนักที่ลอนดอน บ้านนอกอย่างเราก็ตกหนักใช่ย่อย โรงเรียนสั่งปิดหนึ่งวันเหมือนกัน แต่ดั๊นนนนมาสั่งตอนบ่ายก็ช้านไปอยู่โรงเรียนแล้วอะจ้า  เช้ามีมีทติ้งในห้องแลบ บ่ายก็อยู่ทำแลบต่อ ดีนะว่ามีเพื่อนอยู่ด้วย ไม่งั้นปิดห้องไม่เป็นเลย ตอนขาออกประตูตึกก็ปิดออกไม่ได้ ดีว่าเดินตามคนที่เค้ารู้มาเลยสามารถออกมาได้ เฮ่อ..

 

ไปดูรูปกันดีกว่า ถ่ายเอง แต่คนอื่นทำรูปไม่ได้ลงเครดิต อ่อ แต่มีที่ไปเอาแผนที่ดาวเทียมจากกูเกิ้ลมาด้วย

อันนี้ออกเดินจากถนนแถวบ้านเข้าไปยังทางเดินเท้า ฟุตบาท

ผ่านทางเดินบ้าง ถนนบ้างจนเดินลัดไปบริเวณโบสถ์ 

เดินไปเช้าๆ จะสวนกะคนพาน้องหมามาเดินเล่นกันเพียบ ตรงเนินทุ่งนี้พอดีเช้านั้นน้ำเป็นน้ำแข็ง เจ้าหมาเลยเล่นกันใหญ่

แล้วออกทางสุสานไปข้ามสะพานลอยไปยังทุ่งที่เห็นเขียว

มีต้นสนใหญ่ๆ และเล็กหน่อยอย่างละ 2 ต้น ทุ่งนี้กว้างนะ แต่เวลาเดินทุกคนจะต้องเดินผ่านตรงกลางต้นไม้คู่พอดี

ชมนก ชมไม้ ชมวิวตัวเมืองไปเรื่อยๆ

ผ่านโรงเรียนมัธยม ประถม วิทยาลัยบ้างอะไรบ้าง และเดินเข้าใกล้เป้าหมายเต็มทีเมื่อเห็น

Gile Lane เป็นถนนสายยาวเข้าสู่ตัวโรงเรียนของเรานั่นเอง 

และแล้วหลังจากเดินไปถ่ายรูปไป เวลาล่วงมาเกือบชม. ได้ก็ไปถึงตึกเรียน หรือห้องแลบเรานั่นเอง ถึงกับร้อนเลยทีเดียว

แถมบรรยากาศในโรงเรียน

ถนนไฟ...... อะไรว้า เง็ง คือตอนแรกสายตาโฟกัสไปที่ถนนอย่างเดียว ถนนไฟ แปลว่า?? แต่ตอนนี้เข้าใจว่ามันคือไอ่ไฟอันนี้ นี่เอง

บรรยากาศรอรถยูนิบัสตอนขากลับ

แถมอีกอันแบบว่าใจดี ป้ายรถเมล์แถวบ้าน เท่โพด

เป็นไงบ้างป้ายรถเมล์ เพราะงี้แหละ ตอนเห็นป้ายถนนไฟ ถึงมองไปที่ถนนแทน 

อ่านกันตาแฉะหน่อยนะ แบบว่าเก็บกดมานาน

 

 

มาแล้วทิ้งข้อความถึงกันก็ยังดีจ้า

รักนะ คนอ่าน...จุ๊บ จุ๊บ

 

 

Comment

Comment:

Tweet



มาทิ้งข้อความ เอ้ยยยยยยย
มะช่ายๆๆๆ
มาชมเมืองคลาสสิกเหมือนในหนังโรบินฮู้ดดดด อิอิ

สงัสยๆ ไอ่ต้นไม้โกร๋นๆๆนั่นน่ะ
อีกหน่อยมานจะผลิดอกใบสวยๆช่ายมะ
จะรอชมฤดูใบไม้ผลิ

#3 By มู่ (222.123.237.8) on 2009-02-18 11:56

เดินไกลมากเลยท่านพี่ เดินงี้ทุกวันไม่ผอมก็น่องโตล่ะ ไม่ขี่จักรยานล่ะฮะ

#2 By บัว (202.28.179.4) on 2009-02-13 14:44

พี่น้องคับ
เขาประชดคนภาษาอังกิดแข็งแรงปร่าวอะ

แบบแปลไปดุ้นๆเลยงะ ไฟถนน

นึกมานานประสาคนอ่านแฮรี่เล่มหนึ่ง


นึกว่าเขาเรียกlightซะอีก


เจ๋งดีคับพี่น้อง

#1 By รถด่วน (125.25.15.162) on 2009-02-08 13:13